Voilà, de tranen zijn terug. Mijn dierbaar vriendje heeft vandaag een rothumeur en zijn gedrag beïnvloedt mijn stemming. Ik hoor terug allerlei bekritiserende stemmetjes in mijn hoofd, begin me terug lomp en waardeloos te voelen.
Eén bepaalde uitspraak flitste me terug naar het verleden, de tranen prikten toen al in mijn ogen, kwaadheid borrelde op.
Rust en stilte had in nodig dus installeerde ik me voor mijn PC-scherm, mijn vriend negerend. De T.V stond op, voetbal België – Turkije, weet je wel.
Ik had altijd al een grondige hekel aan televisietoestellen. Die rotdingen maken teveel lawaai en bovendien is er altijd wel een programma dat me triggert.
Anyway, teveel lawaai brengt me gegarandeerd uit balans.
Ik moet je dus niet vertellen hoe ik me voelde toen België een goal maakte en mijn vriend luidkeels juichte. Het was als een bom die binnenin me ontplofte!
Ik moest me héél hard inhouden om zélf niet te ontploffen. Intussen heb ik me teruggetrokken in mijn rustig kamertje, mijn vriend heeft zijn excuses aangeboden voor zijn gedrag vandaag en de rust is teruggekeerd.
Ik denk dat enkel HSP’s begrijpen dat teveel kabaal en onrust kunnen leiden tranen...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
Ik begrijp je heel goed.
Mijn vriendin kijkt meestal TV zonder geluid. Maar van al het TV-lawaai heb ik de grootste hekel aan voetbalwedstrijden. Dan word ik gelijk zot. En ben ik als een tikkende tijdbom.
Ik hoop dat de rust wat is weergekeerd bij jou en tussen jullie.
knuf
PS; ik vlucht steeds in mijn eigen wereldje en dan plant ik me achter mijn pc *bloos*
Een reactie posten