Heerlijke toppen

Sinds enkele dagen voel ik me herboren, bij momenten voel ik me zelfs 'gelukkig' . Over stemmingsschommelingen gesproken...!

Waar ik me een kleine week terug uitgeput voelde, bruis ik nu van energie, zit ik boordevol plannen en heb ik zin om vanalles te doen en dan nog het liefst alles tegelijk. Het duizelt me soms letterlijk: ik voel me regelmatig licht en zweverig in mijn hoofd.


Eigenlijk weet ik niet hoe ik uit die zwarte put ben geraakt; de overgang van 'slecht' naar 'goed' heb ik precies gemist. Als ik terug denk aan vorige week, zie ik mezelf huilen en schreeuwen in een grijze schemerzone. Ik zag terug wat licht na een lang gesprek met mijn moeder, vaak is een urenlang luisterend oor het enige wat me echt helpt. Alle vergif spuw ik uit.

Ik ben me ervan bewust dat het tij plots kan keren. Eenmaal over de hoogste top, begin ik me terug 'neutraler' te voelen en voor ik het goed en wel besef, smak ik terug tegen de grond.

Zolang ik echter op deze top ben, kan ik maar beter genieten van al het moois dat ik binnenin voel.