De laatste dagen heb ik het ook ferm koud, vooral op mijn werk. Ook vanmorgen zagen mijn handen blauw van de kou. Ik zit er vaak te rillen op mijn stoel. Soms heb ik het er zo koud dat ik schokken krijg in mijn benen, normaalgezien heb ik dit enkel als ik om één of andere reden een huilbui krijg.
Zó koud is het toch niet? Wat als het straks winter wordt?
Ons klimaat is écht dé reden waarom ik over x-aantal jaar naar warmere oorden wens te verhuizen. Als ik deze hoofdreden aan anderen vertel, krijg ik meestal als antwoord dat ook zij er last van hebben. Maar serieus, ik kan er moeilijk nog door functioneren. Ik ben in het verkeerde land geboren, echt!
Natuurlijk, het ligt gedeeltelijk aan mijn ondergewicht. Maar ook in een verder verleden was ik vaak aan het bibberen. Ook als kind kroop ik net niet in de verwarming.
Vorige winter sliep ik op een bepaald moment met vier dekens, een heet kersenpitkussentje, een dikke trui, lange broek, sjaal én handschoenen, stel je voor!
Dit is toch niet normaal meer...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 opmerking:
geef je een hartverwarmende knuf meid
Een reactie posten