2008 in mijn geschiedenisboekje

Gisteren nam de wereld afscheid van het voorbije jaar.
Deze zaken noteer ik in mijn persoonlijk geschiedenisboekje:

*Mijn diploma behaalde ik in juni 2008.
Eindelijk bereikte ik mijn doel en heb ik mijn felbegeerde papiertje op zak! Na jaren op de dool in het Hoger Onderwijs, ben ik er in geslaagd een opleiding af te maken! Ein-de-lijk afgestudeerd en, als ik even mag stoefen, mét onderscheiding! Het mag gezegd worden en ik ben hierbij best trots op mezelf!

*De tot nog toe meest fantastische reis in mijn leventje maakte ik met mijn ventje in juli 2008. Ik hoef niet meer te verklappen waar we heen reisden, niet?


Ook een aantal andere zaken zullen me bijblijven:

*Ik ging als de slag als persoonlijk assistente. Impulsief en met grote spijt achteraf. Geen spijt omtrent mijn ontslag, wel spijt omdat ik er ooit begon. Wie weet had ik immers toen iets anders gevonden en voelde ik me super bij het werk dat ik nu nog steeds zou doen.

*Mijn gebit-miserie. Ik heb hier de laatste dagen van het jaar wat meegemaakt, je wil het niet eens weten...!


En dan nog, zoals elk jaar, dag in dag uit:

*Talloze labiele momenten, nog steeds obsessief rond eten en gewicht, nog steeds een crazy wijf met diepe dalen en hoge toppen. Nog steeds zoekend naar mijn weg in deze jungle van het leven.

Naast dit blijft de stabiele kracht in mijn leven mijn vriend die, ik vraag me nog zo vaak af waarom, van me blijft houden, no matter what!
En, of course, mijn mamie die ook, no matter what, van me blijft houden!


2008? Balans helt dik naar positief!!

De tijden zijn veranderd: kerst bij schoonfamilie

Vergeef me mijn vorig bericht... ik werd teveel beïnvloed door beelden uit het verleden.
Ook al is mijn familie shit (maar ik heb een schatje van een mama!), dankzij mijn liefke heb ik een lieve schoonfamilie. Ik heb de grote eer door hen geliefd en gekoesterd te worden *bloos* waar ik soms wel eens versteld van sta. Want, nooit veroordeelden zijn ouders me voor de zieke jaren die ik doorbracht in verschillende instellingen.

Het werd een diner bij mijn vriends grootouders met ook het gezelschap van zijn ma en pa. Voor mij was het een perfecte kerstavond: rustig, sfeervol, gezellig.
Natuurlijk waren de jaren voordien ook fijn met zijn tweetjes maar omdat we nu met zes waren, proefde ik van een 'familiegevoel'.

Het meest bizarre bij dit alles is dat de familie van mijn papa ongelooflijk uitgebreid is.
Gedurende de vakanties ginds, werd ik weken achtereen door hen omringd. Maar ze brachten me in de war, ze dreven me in het nauwe, ze vertrappelden mijn grenzen en zijn vreemden voor mij. Het zij zo, mijn schoonfamilie is perfect.

Eindejaarsperiode hopelijk snel voorbij

Ik irriteer me jaarlijks mateloos tijdens de Kerstperiode. Noem mij pessimistisch, negatief of een ongelooflijke sfeerverpester, toch vind ik de eindejaarsperiode ongelooflijk mottig. Het zijn de donkerste dagen van het jaar en toch verkies ik de duisternis boven al die irritante kerstpoppen en kitscherige figuren langs straat.
Overal massa's volk, kijk vooral uit als je in het centrum van de stap loopt of je wordt als het ware bijna vertrappeld.
En dan is er nog die fake gezelligheid en dat happy family gedoe, terwijl er maar bitter weinig happy families bestaan.
De onuitgesproken verplichting van kaartjes schrijven en pakjes kopen, laat het geld maar rollen! Crisis?! Nee, indruk maken en (dure) cadeaus kopen is de boodschap!
Kerstmis vind ik één al al FAKE / NEP gedoe.
(Wellicht heeft mijn verleden ermee te maken dat ik een grondige hekel heb aan Kerst maar dat is een ander verhaal.)

Oudejaarsavond vind ik veel prettiger. Vroeger ging ik feesten maar tegenwoordig blijven mijn ventje en ik lekker samen thuis met ons tweetjes. Het is véél te druk geworden om echt te gaan feesten wat dan weer voor de nodige stress zorgt...

In ieder geval kijk ik al uit naar halfweg januari, als de meeste feestdrukte eindelijk voorbij zal zijn en die irritante kerstbomen letterlijk in rook opgaan!

Ik wil werken!

Vandaag ben ik enkele uurtjes bezig geweest met sollicitatieformulieren in te vullen, cv's en motivatiebrieven door te sturen en op het net verder te speuren naar een job.
Ik heb twee vacatures gevonden die ik volledig zie zitten! Het stemmetje in mijn hoofd 'Dat kan ik allemaal niet!' heb ik wijselijk genegeerd.
Een derde vacature lijkt me ook wat maar het gaat slechts om 19uur per week, ik zou toch aan zo'n 30uur willen komen.
Hoe dan ook, het is tijd voor actie, vanaf januari wil ik écht wel aan de slag wil!
Voornaamste reden: te weinig koopkracht! ;-)
Tot mijn verbazing zijn er ook andere redenen waarom ik terug wil werken: het gevoel dat ik iets kàn, iets voor anderen kan betekenen, waardering en bevestiging krijgen voor hetgeen ik doe...
Hehe, ik heb terug moed :-)

Sollicitatie n° 2

Aanstaande donderdag...
De vacature klinkt goed maar ik weet nog te weinig concrete zaken over de job. Ik denk wel dat deze job iets voor mij zou kunnen zijn.

Feit is dat ik na nieuwjaar zeker aan het werk moet. Wie weet doe ik iets totaal anders, als het gesprek donderdag tegenvalt.

Niet te veel hopen, niet te veel verwachten. We zien wel...

Heerlijk geslapen!

Na twee weken nachtmerries en 5 uur slaap per nacht heb ik vannacht heerlijk geslapen!

Gisteren was ik enorm zwak en moe. De voorbije dagen lag ik overdag te dutten in de zetel.

Hehe, ik kan er terug tegenaan!