Vergeef me mijn vorig bericht... ik werd teveel beïnvloed door beelden uit het verleden.
Ook al is mijn familie shit (maar ik heb een schatje van een mama!), dankzij mijn liefke heb ik een lieve schoonfamilie. Ik heb de grote eer door hen geliefd en gekoesterd te worden *bloos* waar ik soms wel eens versteld van sta. Want, nooit veroordeelden zijn ouders me voor de zieke jaren die ik doorbracht in verschillende instellingen.
Het werd een diner bij mijn vriends grootouders met ook het gezelschap van zijn ma en pa. Voor mij was het een perfecte kerstavond: rustig, sfeervol, gezellig.
Natuurlijk waren de jaren voordien ook fijn met zijn tweetjes maar omdat we nu met zes waren, proefde ik van een 'familiegevoel'.
Het meest bizarre bij dit alles is dat de familie van mijn papa ongelooflijk uitgebreid is.
Gedurende de vakanties ginds, werd ik weken achtereen door hen omringd. Maar ze brachten me in de war, ze dreven me in het nauwe, ze vertrappelden mijn grenzen en zijn vreemden voor mij. Het zij zo, mijn schoonfamilie is perfect.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten