Nieuw rubriekje *You live, you learn*

Een nieuw rubriekje op mijn blogje genaamd *You live, you learn* is zopas geboren.
Betreffende mijn kleinere en grotere levenslessen.
Geïnspireerd op het nummer van Alanis Morisette: "You live, you learn" (Prachtig nummer trouwens dat ik zo'n achttal jaar geleden zowat de ganse dag door beluisterde...)

Hier volgt het refrein:
You live you learn
You love you learn
You cry you learn
You lose you learn
You bleed you learn
You scream you learn

Knoop 1 voor niets ontward * you live, you learn *

Een berichtje op mijn voicemail: 'We hebben iemand anders genomen, toch bedankt voor de interesse.'

Wat een tijdverspilling... Doordat ik zo goed als zeker was dat ik de job zou hebben, keek ik niet echt meer uit naar iets anders.

Enfin, ik zit er niet mee. Integendeel, het waren toch te weinig uren... Volgende keer beter.

Les: 'Just think about yourself. Don't trust people you don't know, don't rely on anybody you don't know.'

Knoop 1

Eerste grote knoop: "Wat ga ik nu, vandaag doen om de nodige centjes te verdienen?"

Mijn huidige job ben ik ondertussen kotsbeu. Deze week hoor ik of ik de job heb waarvoor ik een aantal weken terug solliciteerde. Probleem is dat ik aan te weinig uren kom om maandelijks mooi rond te komen. Daarom twijfelde ik...
Maar knoop nummer 1 is nu eindelijk ontward: ik zal die job toch aannemen (als ik een positief bericht krijg tenminste maar ik heb toch meer dan 90% zekerheid).

Indien financieel noodzakelijk kan ik mijn huidige werk nog combineren met mijn toekomstige job.
Kun je nog volgen?

Pas op, het wordt nog iets ingewikkelder: mijn toekomstige job moet ook te combineren zijn met een toekomstige opleiding. Toch maak ik me hier geen zorgen over, de mensen bij wie ik binnenkort ga werken zijn vrij flexibel.

Knopen ontwarren

Eerder schreef ik over mijn eindeloze ronddraaien in mijn cirkel. Ik sprak erover met mijn psychologe en we gaan samen aan de slag; kwestie van structuur te scheppen in de chaos.
We hadden het er samen reeds een aantal keren over. Ze kwam tot de conclusie dat ik eigenlijk grotendeels wél weet wat ik wil doen in mijn leven. En ja, euhm eigenlijk wel, ongeveer toch.
Meer nieuws volgt...

Moodswing

Zo bizar, ik snap er niets van.
Bij het wakker worden voel me meteen vrolijk bij het zien van de hemelsblauwe lucht. De ganse dag ben ik aangenaam vergezeld door happy thoughts and feelings!!!
Tot mijn verbazing zit ik ergens in de late namiddag met een rood wijntje op een terras in de zon en heb ik een fijn gesprek.

Even later kom ik thuis en voel alle positieve energie uit mij wegvloeien. Leegte. Stille tranen. Leegte...

Vraag me niet hoe ik van de ene naar de andere mood ben geswingd?!

Over deze blog

Eigenlijk was deze blog bedoeld om te schrijven over mijn verleden; om beelden in woorden te vertalen. Toch gaat het meer over mijn leven in het hier en nu; over mijn vallen en het terug overeind krabbelen.
Weet je dat ik mijn blog nog geen enkele keer opnieuw las? Ik vind mijn gedachten en gevoelens achteraf vaak belachelijk. 'Wat een klein kind ben je, heb je niets interessants te vertellen?'

Welja, deze blog gaat over mij, het is my diary. Het is geen filosofisch betoog over de maatschappij, het gaat niet over een specifieke interesse, deze blog is just about me.

Ik schrijf en zie wel waarheen mijn gedachten me leiden.

Mijn volgende gedachte is: 'Je schrijft enkel over jezelf, je bent egoïstisch.' Zo ben ik: als ik het over mezelf heb, voel ik me egoïstisch. Slechts enkele mensen kennen me écht, ik ben een gesloten boek. Steeds heb ik die rem in mij.
Dit even terzijde...

Deal met mezelf: 'This blog is about me'!

Going round in circles

Ik denk dat ik weet wat mijn probleem is... ik heb gewoon téveel interesses!! Ik blijf twijfelen, afwegen, 'zou ik of niet' ; 'kan ik of niet'; 'wil ik of niet'; 'wat zou ik doen',...
Op die manier blijf ik steeds in cirkeltjes draaien! Bij elk argument hoort een tegenargument, bij elk voordeel een nadeel. Het is wit of zwart, goed of slecht, mooi of lelijk, te hoog of te laag.
Steeds is er weer die verdomde onzekerheid, die angst te falen, geconfronteerd te worden met mijn grootste vrees: 'ik kan niets en ben dom'.

Ik wil écht veel! Ik wou dat ik de ganse dag superenthousiast en actief 'mijn ding' kon doen en er massa's veel voldoening kon uithalen. Doordat ik zoveel wil, lukt het me niet een keuze te maken én me hierbij te houden. Immers, plots lijkt iets anders me veel leuker en wil ik me vervolgens op het 'nieuwe' toeleggen.

Neen, ik ben geen hyperactief mens die geen vijf minuten kan stilzitten. Integendeel, ik voel me vaak doodop. Maar in mijn hoofd...is het enkel stil als ik slaap. (Echt: slapen = genieten!) In mijn kop wil ik zoveel doen, zoveel ondernemen maar... het komt er niet van. Hoe vaak hoorde ik niet van derden: 'er zit zoveel in jou maar het komt er niet (of verkeerd) uit' ?!
Wat nu?
Het heeft geen zin te analyseren waar die faalangst en onzekerheid vandaan komt. Dat weet ik intussen wel.
Maar hoe-o-hoe geraak ik uit mijn circel?

Gisteren was het 1 maart...

... de verjaardag van mijn broer.

Het laat me koud, zegt me niets. Ik hoop dat ik hem nooit meer zie.

Wegwezen jij donker monster!!

Wat een prachtig gevoel geeft deze prille lentezon! Het geeft me moed en hoop en bezorgt me kriebels in de buik!
Eindelijk zijn de lange, koude winterdagen voorbij. De ramen mogen terug wagenwijd open en (voorlopig) mag zelfs de verwarming af ;-)

Dit is het moment waar ik vanaf pakweg oktober naar uitkijk: de lentezon op mijn gezicht, hét afscheid van de lange, donkere, koude wintermaanden!