Een gemis?

Ik heb niet veel mensen rond mij nodig, heb niet veel behoefte aan contacten.
Asociaal ben ik niet, wel eerder introvert.
Toch heb ik graag een 'kern' rondom mij: mijn vriend, mijn moeder, mijn schoonouders, een aantal vrienden en mijn katers en poes. Dit lijkt voldoende, altijd volk? Nee, eigenlijk niet. Dit hoeft ook niet. Liever niet!
Mijn vriend en ik zijn zowat de klok rond samen te vinden. Mijn moeder en schoonfamilie zie ik ongeveer tweewekelijks. Prima.
Mijn gemis zit hem eerder in vriendschap. Ook al is mijn vriend naast mijn lief ook mijn allerbeste vriend, ach ja, het is en blijft ne vent. ;-)

Na al die jaren zitten we nu in de 'jongvolwassen' leeftijdscategorie: afgestudeerd, eerste job, vast lief, een huis kopen, trouwen en de eerste baby's worden geboren.
Zo zijn mijn vriendinnetjes uit Gent verdwenen; terug naar de geboortestreek of nog veel verder bijvoorbeeld naar Nederland! (grrr...)
Ik voel me goed in Gent met mijn ventje immer aan mijn zijde en mijn spinnertjes aan mijn voetjes. Ik weet dat ik kan rekenen op mijn vriendinnen maar waarom is iedereen zo veraf???

Nieuwe vriendschappen in mijn buurt zou fijn zijn. Jammer genoeg legt den dezen hier zo moeilijk contact. Pff ik wil niet zielig doen maar het is gewoon frustrerend hoe sommige mensen zo vlot aan de praat geraken met anderen. 'Ik stond erbij, ik keek ernaar en ik vluchtte weg!'

Er hangt een geurtje...

Toen ik gisteren om 7u opstond, had ik het voor het eerst sinds lang terug frisjes.
Deze morgen lag mijn Tweety-peignoir terug klaar...

Sinds vorig weekend is het nog donker als we 's morgens vroeg naar de rommelmarkten trekken.

De wind is frisser, mijn teentjes krijgen het koud.

De ochtend ruikt anders, de herfst hangt in de lucht.

De herfst heeft voor mij weinig charmes.

Volgens de weerman wordt het maandag terug 25°. Mensen, geniet ervan, waarschijnlijk wordt het de laatste zomerdag van het jaar...

De zomer beleven

Genieten...
... van alle vrije tijd. Ik merk meer en meer bij mezelf dat ik kan leven van dag tot dag. Soms vind ik dat de dag te weinig uren telt. Wat een grote tegenstelling tot 'vroeger', toen de dag maar niet snel genoeg om kon zijn.
Waar enige tijd geleden alles tot op het kwartier moest gepland worden, staan we nu op en zien we wel waar we vandaag zin in hebben.

Genieten...
... van vrijheid. Nog eventjes vakantie, geen verplichtingen. Sinds een drietal maanden hebben we een auto en wat geeft die ons vrijheid!
Drukkend warm weertje vandaag? Rijden we vanmiddag wel naar Puyenbroeck!
Rijden we nog eventjes langs bij jouw ouders, schat?
Sombere zomerdag? Zin in een museum, zoet?
Pikken we zondag, nog voor het opkomen van de zon, een rommelmarktje mee?

Genieten...
... van dingen te doen waar ik me goed bij voel, alles intens te beleven.
Uren lezen, uren dromen. Lekker traag zijn.
In mijn rommelkamertje scharrelen, wandelen in de brandende zon, een lekker wijntje op een stil terrasje aan het water, picknicken in het park, wandelen met mijn kat, in jouw armen luisteren naar jouw hartslag.

Het is zomer, ik geniet, ik beleef, ik lééf!