Change my name I remain the same

Hoe vaak denk ik niet dat ik mijn naam wil veranderen.
Het zou zijn alsof ik een hoofdstuk van mijn leven definitief afsluit.

"Change my name I remain the same.
Try again, another new beginning. "
(Moloko)

Mijn vader wil ik 'niet echt' vergeten, ik laat de deur op een kier. Zijn familie daarentegen en ook mijn broer, zou ik definitief uit mijn geheugen willen wissen.
DELETE.

Ik ben het ook beu om altijd weer opnieuw mijn naam te moeten spellen en de afkomst ervan te moeten uitleggen.
Altijd weer uitleggen dat ik NIET zo ben als mijn naam klinkt. Vermoeiend maar vooral uitermate irritant.

Life goes on

Druk druk druk.
Sinds een week ongeveer voel ik me vrij slecht. Leeg, moe, doelloos,...
Steeds bezig, heb soms het gevoel dat ik me voortdurend moet haasten.

De opleiding die ik volg is momenteel psychisch vrij zwaar. Confronterend.
Ik dacht dat ik het hoofdstuk 'het verleden' had afgesloten en plots word je er terug in gegooid. Plots besef je weer: 'Dit draag is nog steeds met me mee.'
Ook al is de situatie vandaag met 360° gekeerd en heb ik alles om gelukkig te zijn... Er is een weerstand in mezelf. En daar gaat het tijdens mijn opleiding net om: 'Weerstand'. Wat een beu thema om bij jezelf te onderzoeken.

Het eerste jaar van de opleiding is vrij therapeutisch. Er wordt verwacht dat je aan jezelf werkt en bepaalde thema's uitdiept. Kwestie dat we hier later meer zicht op hebben als we zelf aan de slag gaan als therapeut.

Tja, de kerstperiode komt er alweer aan. Ik irriteer me elke dag aan kerstbomen, kerstverlichting en al de uiterlijk waarneembare schijn horende bij Kerstmis. Jaarlijks terugkerende irritaties...
Bah.