Rust in huis

Ons Ienie heeft sinds enkele weken een nieuwe thuis. Het was een pijnlijk afscheid, onze kleine meid loopt hier niet meer rond.
Maar wat is het hier rustig geworden...geen onderlinge vechtpartijen meer, kattenboodschapjes liggen nu steeds IN de kattenbakken en wij hebben alvast ook een pak minder stress.
RUST!
Het verschil is echt heel groot. Echt.

Toch mis ik haar. Ze was het meest aan mij gehecht, nu zou ze spinnend in mijn schoot knurren.

Het is in ieders voordeel geweest.
Jolien is volledig veranderd: ze huppelt in het rond en laat zich veel meer horen. Ze moet niet meer steeds angstig om zich heen speuren en ze kan op haar gemak dutten. Nu kan ze rustig genieten van haar oude dag...
Nootjes eten wordt nu enkel soms nog door Tabby in beslag genomen, alvast één minder die zijn korrels gretig in de gaten houdt :-)
In het begin miste Tabby wel zijn vechtkameraadje, denk ik. Ienie viel Tabby ook aan, maar Tabby is een stevige kater die zich heel goed kan verdedigen. Toch raakte hij met Ienie een deel van zijn energie kwijt, nu speelt hij meer met Nootje...

En wij hebben minder stress: onze kaas verdwijnt niet als we die 5 minuten op tafel laten liggen, er zit geen kat meer in de vuilbak te scharrelen, we moeten er niet steeds op letten dat we de vrouwtjes gescheiden houden, er liggen geen hoopjes str**t meer in huis...

We hebben blijkbaar de juiste beslissing genomen. En drie katten is trouwens meer dan voldoende...