vrijdag 28 november 2008

Ik klim langzaam uit mijn put

Intussen ben ik er alweer een beetje bovenop gekomen. Eigenlijk weet ik niet echt wat mij overkomen is maar van de ene op de andere dag zat ik er opeens volledig door.

Normaalgezien gaat het sneller weg dan nu...

Het zal een mix van allerlei zaken zijn die me de put in duwden. De grootste oorzaak zal zijn - zoals vaker gebeurde - dat ik zo'n 4 dagen zonder antidepressiva zat.

Mijn psychiater zei me dat dit het 'rebound' effect is: plotse paniek in uw lijf en hoofd omdat je bruusk stopt met slikken. Ontwenningsverschijnselen dus met een versterking van allerlei symptomen. Deze reboundverschijnselen zouden minder intens optreden indien je die pillerij langzamer afbouwt... Ik hoop het maar want ik wil beginnen afbouwen om uiteindelijk te stoppen.

Dan was er nog alle stress van die operatie van mijn tandvlees.
Ook slaap ik de laatste week heel slecht: hevige nachtmerries, met een uitgeput gevoel opstaan, niet kunnen inslapen of véél te vroeg wakker worden.
En als kers op de taart zit ik met een 'bedroevend ijzergehalte' in mijn lichaam (dixit dokter) waardoor ik sowieso al zwak, moe en futloos ben en van die vervelende trillende handen heb.

Tot zover mijn klachtenlijstje...

Geen opmerkingen: