Wie mijn blogje doorleest weet intussen al dat ik een 'koukleumpje' ben.
Als klein meisje zat ik steeds voor de verwarming, nét niet ertegenaan. Ik speelde op mijn dekentje met mijn poppen of hamsters, ik kon me uren vermaken op mezelf.
Op zondag stak papa speciaal voor mij de haard aan. Dan verhuisde ik met mijn dekentje van de electrische verwarming naar de kachel, de vlammen vond ik heel rustgevend.
Het enige wat ik moest doen, was het vuur in de gaten houden. Papa moest namelijk tijdig nieuwe houtblokken halen uit het tuinhuis. Ik herinner me hoe ik hem aandachtig met mijn ogen richting tuinhuis volgde.
Soms mocht ik hout op het vuur gooien maar ik was een beetje bang. Plots leken vlammen heel bedreigend.
Toen ik groot genoeg werd om te lezen, trof je me steeds met boeken voor de haard.
Jaren later zit ik nog steeds als toen voor de verwarming. Als ik het koud heb, neem ik een kussen en installeer ik me gezellig voor de verwarming.
Mooie herinneringen uit het verleden kwamen in mijn hoofd, mooie gedachten over mijn papa.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten