Damn, lang geleden dat het nog zo erg was.
Enkele dagen zat ik psychisch aan de grond. Intens negatieve gedachten over mezelf en anderen namen me volledig in beslag. Alles was zwart: mijn relatie, mijn werk, ons huisje, de toekomst, de lucht, mijn leven. Het leek me zelfs zinloos er nog mee door te gaan.
Gisteren voelde ik me écht beter, een hernieuwde, positieve energie overspoelde me. Ik voelde me even als herrezen uit de dood.
Toch is het nog dansen op een slappe koord, ik was al snel terug uit balans. Ik moet gewoon dringend eens van mezelf leren houden...of toch minstens mezelf een beetje appreciëren...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten