Valt wel mee, niet meteen hetgeen ik op langere termijn wil doen maar... ça va. De tijd gaat snel voorbij... ook al tel ik af naar hét verlossende moment: 'oef eindelijk naar huis'.
Misschien is de job die ik écht wil uitvoeren deze waarbij ik besef van tijd verlies. Ofwel: 'opgaan in uw werk' ?!
Momenteel zit ik niet lekker in mijn vel. Die idiote anderhalve kilo... zit er ganse dagen mee in mijn kop. Bah... ik walg van mezelf.
Hoe vreselijk is dat; alles hebben om gelukkig te zijn maar toch gevangen blijven in de verstikkende wurggreep van die eetstoornis!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten